La violentaj konfrontoj okazitaj lastan lundon, je la 9-a de aprilo, inter la jemena milito kaj ribeluloj ligitaj al Al-Kaido, pereigis 60 homojn en la suda regiono de la lando, inklude 40 viroj de la ekstremisma movado.

La konfrontoj okazis en la urbo Lodero, en la provinco Abjano, pereigis 14 militistojn kaj 6 tribaj batalantoj, kiuj apogas la militistaron. Laŭ la laboristoj de la loka administracio, pluraj veturiloj kunportis kadavrojn de la militistoj por enterigi ilin. Tiaj konfrontoj reliefigas la kapablon de la ribeluloj invadi la sudan regionon kaj okazas en malbona momento por la registaro, kiam ĝi reordigas sian militon kaj la sekurotrupojn, kontrolitaj de militistoj ligitaj al la eksprezidento, Ali Abdala Sali [علي عبد الله صالح].

La konfrontoj ekis post atakon de la militisto de Ansar al-Ŝario en Abjano ĉirkaŭ 120 kilometrojn de la havenurbo Adeno. La konflikto kun islamanoj de la suda regiono estas ofta problemo, sed ne nura por la nova prezidento de Jemeno, Abd Rabŭo Mansur Al-Hadij [عبد ربه منصور الهادي], kiu komencis sian mandaton en marto kaj promesis kontraŭstari Al-Kaidon. Jam pli ol cent militistoj de la prezidento estis falĉitaj de serio da atakoj.

Lastan jaŭdon okazis murdon, kiu vivivligs la suspektojn de la polico pri ekzisto de seria murdisto en Parizo, ĉefurbo kaj plejloĝata urbo de Francio. La krimo estas tre simila al aliaj 3 okazitaj proksime de Parizo ekde novembro, 2011.

Post la lasta morto la ministro pri enlanda aferoj de Francio, Klaŭdio Geant [Claude Guéant], deklaris dum intervjuo por la franca radiostacio 'rádio Europe 1', ke la aŭtoritatoj diligente eksploras la krimojn, tamen timas, ke tiuj krimoj estu farita de la sama murdisto. Laŭ la polico ĉiuj krimoj estis realigitaj per la sama armilo kaj la murdisto fuĝis per motorciklo.

La lasta viktimo estis vidvino, 47-jaraĝa kaj arĝela deveninta, kiu estis pafmurdita en la suda regino de Parizo. La aliaj viktimoj estis unu laboratoria asististo, 35-jaraĝa, kiu estis mortigita je la 27-a de novembro, kaj lia najbaro, 52-jaraĝa, kiu estis mortigita la 22-an de februaro kaj alia viro, 81-jaraĝa, kiu mortis je la 19-a de marto.

Laŭ informo de la prokuraroro, Maria Suzane Lekeo [Marie-Suzanne Le Queau], ĉi tiuj mortoj okazis inter la 16-a kaj la 18-a horo. La tri lastaj viktimoj estis murditaj per pafilo. Ŝi ankaŭ informis, ke la polico eksploras la rilaton inter la viktimoj.

Jam post la unua murdo, homo sin prezentis al la aŭtoritatoj por konfesi tiun krimon, tamen la aliaj okazis dum li restis mallibera kaj poste li men deklaris sian nekulpecon.
La suspektoj pri ekzisto de aktiva serimurdisto en Francio maltrankvilas la civitanojn nur unu monate poste la atenco, kiu pereigis sep homojn proksime de Tuluzo.

“Mi estas pensiulo. Ne eblas al mi vivi sub tiaj kondiĉoj. Mi rifuzas serĉi manĝaĵon en la malpuraĵo. Pro tio mi decidis fini mian vivon”, tiu estas la mesaĝo skribita en etan pecon da paperon, kiun grekia pensiulo kunportis en la poŝo antaŭ sia morto. Dimitri Kristoŭlas, 77-jaraĝa farmaciisto, sin mortigis proksime de la greka parlamento kaj lia sinmortigo vekis kortuŝan doloron kaj rabion en la grekaj civitanoj.

En la noto skribita de la viktimo legeblas akŭzoj kontraŭ la grekan registraron. Li akŭzis la aŭtoritatoj pri “detrŭo de iu ajn esperon rilate al supervivo” per siaj agoj. La pensiulo ankaŭ skribis: "Mi kredas, ke la junularo iam kunportos armilojn al la placo Sintagmo (placo en Ateno, kie li sin mortigis) por pendigi ĉiujn, kiuj perfidis nian nacion, same kiel ja la italoj faris kun Musolino je la jaro 1945”. La versio de la itala faŝisto, laŭ tiu teksto, estas la "registraro por okupo" en Ateno, kromnomata de la pensiulo "Colakoglu [Τσολάκογλου]", la ĉefministro, kiu kunlaboris kun la nazioj je la jaro 1941.

La Movado de la Ĉagrenitoj [αγανακτισμενοι], kiu malŝveliĝis dum la pasinta somero, uzas nun tiun bedaŭrindan sinmortigon kiel nova standardo, spite la tono uzita por alvoki la popolon por manifestacii antaŭ la parlamento. Tiu alvoko fariĝis per la frazo – “ni alkutimiĝu al tiaj mortoj”. La manifestacio finiĝis dum la nokto post konfronto inter manisfestantoj, kiuj survestis anorakojn, kaj la gvardistaro.

La potitikistoj, ĉefe tiuj, kiuj kontraŭis la ekonomiajn reformojn, profitis tiun impaktan okazon: “Kiam la homoj sinmortigas en la placo Sintagmo alvenis ja la fino, la socia kohezo ekas”, diris la estro de LAOS - dekstrema partio, kiu estas nun la kvara plej forta en la parlamento.

Antonis Samaras [Αντώνης Σαμαράς], probabla venonta ĉefministro, deklaris sin “detruita” pro la notico. La nuna ĉefministro, Lukas Papadimos [Λουκάς Παπαδήμος], petis al siaj kuncivitanoj ke en tiaj akraj momentoj plifortigu sian atenton por zorge gardi "tiujn, kiuj tiom malbonfartas".

Merkredon, je la 4-a de aprilo, ĉirkaŭ la kvina horo de la mateno, la oleodukto Irako-Turkio incendiĝis. La menciita oleodukto, nomata Kirkuko-Ĝejhano transportas petroleon de la ercejoj en Kirkuko al la haveno de Ĝejhano. Kirkuko estas la kerno de la norda nafta industrio en Irako.

La incendio, kiu ekis post tri eksplodoj, estis estingita frumatene. La gubernia oficejo de Ŝirnako, provinco kie la akcidento okazis, asertis, ke la kaŭzo de la problemo estis sabotaĵo aranĝita de PLK (Partio de laboristoj de Kurdio), la kurda gerilo aganta en la regiono.

La oleodukto Kirkuko-Ĝejhano estas unu el la plej grava en Turkio kaj transportas petroleon el Azerbajĝano. La PLK-aj gerilanoj jam atakis tiun oleodukton, kiu laŭ aserto de la turka entrepreno Botas la oleodukton tiam transportis ĉirkaŭ 383 mil barelojn da petroleo ĉiutage.  Je la 10-a de aŭgusto de 2010, PLK minis la oleodukton kaŭzante grandan incendion en la sama regiono, de la provinco Ŝirnako. Tiam la fajro atingis straton kaj mortigis du personojn, kiuj estis tie veturante.

La 4-an de aprilo, merkredon, la hindaj aŭtoriatoj ekuzis atomenergian submarŝipon, la INS Ŝakra (rusa modelo K15 - Nerpa [К-152 Нерпа]), kiu pezas iom pli ol 8,1 mil tunoj. Hindio estas la sesa lando en la mondo, kiu uzas tia submarŝipo. La aliaj landoj, kiuj havas atomenergiajn submarŝipojn estas Ĉinio, Rusio, Usono, Britio kaj Francio.

La submarŝipo estas administrata de la hinda mararmeo, fabrikita en Rusio kaj laŭ anonco de la hindaj aŭtoritatoj ne kunportos atomenergiajn armilojn. Hindio jam uzis submarŝipon konstruita en rusio, sed forlasis la projekton je la jaro 1991.

La unua submarŝipo konstruita de la hindoj men estos ŝaltita je la venonta jaro. La ministro pri defenso de la lando, deklaris en oficiala ceremonio, kiu okazis en la urbo Viŝkhapatnamo [విశాఖపట్నం], oriente de la lando, ke la akiro de tiu atomenergia aparato ‘forte impulsos’ la nacian mararmeon.

Merkredon, je la 04-a de aprilo, la prezidento de Serbio, Boris Tadiĉ [Борис Тадић] anoncis sian abdikon. Li deklaris, ke la ununura kialo de tiu demisio estas la templimo por partopreni en la venontaj balotadoj. Li haltos sian mandaton kaj tiamaniere, li kongruos la datojn de la prezidentaj balotadoj al de la parlamentaj kaj municipaj, kiuj okazos je la 6-a de majo.

Laŭ la administraciaj reguloj kaj rutinoj, Boris Tadiĉ devos oficiale prezenti sian demision al prezidento de la serbia parlamento, Slavica Dukiĉ Dejanoviĉ [Славица Ђукић Дејановић], kiu laŭleĝe anoncos la balotadon por la nacia prezidenteco.

La prezidento deklaris, ke la konkurado estos malfacila, tamen liaj politikaj bazoj daŭre estos eŭropa integriĝo kaj subteno al serbia nacio, ĉi tiu punkto temas pri la sendependeco de Kosovo anoncita la 17-an de februaro 2008, kiu daŭre estas neagnoskita de Serbio. Tiu sendependiĝo estas akceptita de Usono kaj plejparto de la Eŭropa Unio, spite al la neagnosko de Serbio.

La mandato de la serbia prezidento, kiu daŭras 5 jaroj, devus fini je februaro de 2013, kaj la prezidentaj balotadoj komencos decembron de ĉi tiu jaro. Boris Tadiĉ daŭre kandidatiĝos kiel ano de DP (Demokrata Partio), la ĉefa regstrara koalizio. Lia ĉefa opoziciulo certe estos Tomislav Nikoliĉ [Томислав Николић], la estro de la plej granda opozicia partio, PSP (Partio de Servia Progreso).