Merkredon, je la 04-a de aprilo, la prezidento de Serbio, Boris Tadiĉ [Борис Тадић] anoncis sian abdikon. Li deklaris, ke la ununura kialo de tiu demisio estas la templimo por partopreni en la venontaj balotadoj. Li haltos sian mandaton kaj tiamaniere, li kongruos la datojn de la prezidentaj balotadoj al de la parlamentaj kaj municipaj, kiuj okazos je la 6-a de majo.

Laŭ la administraciaj reguloj kaj rutinoj, Boris Tadiĉ devos oficiale prezenti sian demision al prezidento de la serbia parlamento, Slavica Dukiĉ Dejanoviĉ [Славица Ђукић Дејановић], kiu laŭleĝe anoncos la balotadon por la nacia prezidenteco.

La prezidento deklaris, ke la konkurado estos malfacila, tamen liaj politikaj bazoj daŭre estos eŭropa integriĝo kaj subteno al serbia nacio, ĉi tiu punkto temas pri la sendependeco de Kosovo anoncita la 17-an de februaro 2008, kiu daŭre estas neagnoskita de Serbio. Tiu sendependiĝo estas akceptita de Usono kaj plejparto de la Eŭropa Unio, spite al la neagnosko de Serbio.

La mandato de la serbia prezidento, kiu daŭras 5 jaroj, devus fini je februaro de 2013, kaj la prezidentaj balotadoj komencos decembron de ĉi tiu jaro. Boris Tadiĉ daŭre kandidatiĝos kiel ano de DP (Demokrata Partio), la ĉefa regstrara koalizio. Lia ĉefa opoziciulo certe estos Tomislav Nikoliĉ [Томислав Николић], la estro de la plej granda opozicia partio, PSP (Partio de Servia Progreso).

La landoj de la Eŭropa Unio (EU) decidis voki siajn ambasadorojn por konsultoj pri Bjelorusio, reage al diplomatiaj agoj de la loka registaro el la lando, post la lastaj sankcioj adoptitaj de EU.

Bjelorusio, konsiderata la lastan diktaturon en Eŭropo, sub la reĝimo de Aleksandro Grigorjevitĉ Lukaŝenko [Аляксандар Рыгоравiч Лукашэнка] decidis forte reagi al lastajn sankciojn aprobitan en Eŭropo kontraŭ Bejlorusio, en kiu EU agis kulpigis 19 juĝistojn kaj du policanojn, kiuj partoprenis en subpremado de la opoziciaj manifestacioj. Pli ol 200 bjelorusoj estas en la nigra listo de Eŭropo, pro tio ke ili haltigis aktivulojn kaj malpermesis ilian vojaĝon al EU. La membro-ŝtatoj ankaŭ kunvokis la ambasadorojn de EU al siaj respektivaj ministerioj por klarigoj kaj determinis, ke ataŝeoj forlasu Bjelorusion.

"Por esprimi solidarecon kaj unuecon, ni decidis maldeploji la ambasadorojn de EU ĉeestantajn en Minsko," diris la reprezentanto por Komuna Ekstera kaj Sekureca Politiko de la bloko, post kunveno de reprezentantoj de la 27 membroŝtatoj en Bruselo. Katerina Margaret Aŝton [Catherine Margaret Ashton] la eŭropa komisionano pri komerco, deklaris ke, EU akompanos deproksime la eventoj en Belorusujo.

EU postulas la liberigon de ĉiuj arestitaj opoziciantoj dum la tumultoj, kiuj erupciis en la ĉefurbo bjelorua je la 19-a de decembro 2010, kiam la opozicio manifestaciis por denunci fraŭdojn en la prezidentaj balotadoj. Tri prezidentaj kandidatoj, inter ili Dimitrij Us [Дзмітры Ус] kaj Andreij Olegoviĉ Sanikov [Андрэй Алегавіч Саннікаў], estis kondamnitaj je kvin jaroj en malliberejo por organizi la mitingojn. Siavice la bjelorusa prezidento, regante la landon ekde 1994, deklaris akuze, ke EU provas humiligi la landon.

En la Vikipedio en Esperanto ne ekzistas la kapvorto "Takso-agentejoj", kiu ja ekzistas en la angla kaj en multaj aliaj lingvoj. La problemo ŝajnas esti la manko de intereso de esperantistoj pri financaj-ekonomiaj aferoj. Pro tio eble indas iom resume traduki la bazan signifon.

"Kredit-taksa agentejo" estas do kompanio, kiu produktas juĝojn pri la vendantoj de kelkaj specoj de valorpaperoj, alivorte pri ilia kapablo repagi la ŝuldojn je la fino de la prunto kaj daŭre regule pagi la interezojn dum la ŝuldo.

Se oni limiĝus je tio, temus pri tute neŭtrala laboro en la merkato por helpi aĉetantojn de valor-paperoj, kiuj ja volas scii pri la riskoj ligitaj al difinitaj obligacioj. Se vi estus mia amiko, mi neniam konsilus vin aĉeti valorpaperojn de la registaro de Haitio, kiu certe ne povas repagi ion ajn post la tertremo tie, aŭ de granda firmao, kiu estas bankruptonta.

Sed kial, do, tiuj agentejoj faris kaj plufaras erarojn tre suspektindajn? Ekzemple la juĝo pri la valorpaperoj de usona giganta kompanio, Eron, restis tre alta 4 tagojn antaŭ la bankrupto.

Kial de unu tago al alia Francio kaj aliaj landoj de la Eŭropa Unio estas taksataj kiel eblaj nepagantoj de la propraj ŝuldoj?

Nun ĉiuj jam komprenis la ligojn inter la kredit-taksaj agentejoj, la grandaj bankoj kaj la grandaj kompanioj, kiuj investas. Alivorte ili estas ilo en la manoj de la grandaj investantoj kaj spekulaciantoj. Ni supozu, ke usona investkompanio bezonas altigi siajn enspezojn kaj ke ĝi havas monon por investi en Eŭropo. Sufiĉas, ke la taksa agentejo deklaras ankaŭ senbaze ke Francio ne plu estas tiel sekura. La postan tagon la kurzo de francaj valorpaperoj falas kaj la ricevita rento altiĝas. La usona kompanio aĉetas valorpaperojn tre pli bonajn ol ĝi estus povinta aĉeti la antaŭan tagon. Ne gravas ĉu la takso efektive estas kongrua kun la normala situacio aŭ ĉu ĝi estis inventita.

Cetere la taksaj kompanioj ĉiam deklaras, ke iliaj juĝoj estas nur opinioj, kaj kiel tiaj ili estas protektataj de la leĝoj pri libera esprimado de la propraj opinioj.

En la lastaj monatoj iu en Vaŝingtono decidis, ke oni devas disvastigi la plej krudan kapitalismon ankaŭ en Eŭropo, kaj ke la restaĵoj de antaŭaj socialismaj epokoj (sindikatoj, san-servoj, ktp.) estas io malbona, kiu donas malbonajn ekzemplojn al la cetera mondo. La takso-agentejo tuj respondis al la voko kaj komencis ataki la plej malfortajn eŭropajn landojn, kiel Grekion, kaj poste multajn aliajn. Tiuj atakoj, anstataŭ ricevi la respondon "Al la diablo la taksoagentejoj kaj iliaj mastroj!" estis utiligata de la eŭropa dekstro kiel pretekston por pli kaj pli forigi la socian ŝtaton. Kiu gajnas el tio? La usona investkompanioj gajnas monon, kaj la usona sistemo gajnas similajn sistemojn tra la mondo. Kiu malgajnas? La greka ŝtatoficisto, kiu estas maldungita, la itala pensiulo, kies pensio estas tranĉita, la hispana malsanulo, kiu devas pagi por kuracoj, kiuj antaŭe estis senpagaj.

Intertempe la amaskomunikloj de mateno ĝis vespere parolas pri io alia: Alkaida, la terura situacio en Sirio, la rompoj de homaj rajtoj en Tibeto kaj simile. Tre malmultaj seriozaj programoj dissendataj prefere post noktomezo provas analizi la situacion kaj la kaŭzojn. Oni ankaŭ provas kulpigi la bedaŭrinduloj, kiuj suferas pro la afero. Ĉiuj scias ke la problemoj de Italujo ŝuldiĝas al la nelaboremo de italoj kaj la problemoj de EU al ĝiaj tro "molaj" gvidantoj. Tiel la danco por misgvidi la homojn kaj vekigi ilin post iom da tempo en la kapitalisma paradizo daŭras. La itala registaro inventis, ke benzinvendistoj estas kulpaj, ĉar ili ne volas, ke oni vendu benzinon ankaŭ antaŭ la supervendejoj, kiel oni faras en Usono.

Kia mondo!

Renato Korseti